1/1

Home -->  Miskraam

Miskraam...

Bloedverlies

Bloedverlies in de zwangerschap komt voor bij 1 op de 5 vrouwen. Bloedverlies in de eerste maanden van de zwangerschap kan verschillende oorzaken hebben. Veelal is het bloedverlies onschuldig en stopt het vanzelf binnen een of enkele dagen. Een voorbeeld van een vaak voorkomende onschuldige oorzaak van bloedverlies vroeg in de zwangerschap is de ingroei (innesteling) van de bevruchte eicel in de baarmoeder of bloedverlies na geslachtsgemeenschap (contactbloeding). Bij de helft van de vrouwen stopt het bloedverlies vanzelf en zet de gezonde zwangerschap zich voort.

Blijft het bloedverlies aanwezig, neemt de hoeveelheid toe en/ of gaat het gepaard met menstruatieachtige buikpijn dan kan dit het begin van een miskraam zijn. Afhankelijk van de termijn waarop de miskraam plaatsvindt, is er meer of minder weefsel zichtbaar. Meestal lijkt het op een hevige menstruatie en gaat het gepaard met bloedstolsels en/ of zwangerschapsweefsel.  Normaal gesproken neemt het bloedverlies snel af en stopt het binnen enkele dagen. Gemiddeld duurt deze periode 5-7 dagen.

Bij een normale zwangerschap wordt een vruchtzak aangemaakt met daarin een embryo. Bij een zeer vroege miskraam ook wel  “blighted ovum”, of windei genoemd, is al vroeg in de zwangerschap de groei gestopt en heeft zich geen embryo ontwikkeld. Op de inwendige echo is dan alleen een lege vruchtzak zichtbaar.

Bij een iets latere miskraam ook wel “missed abortion” genoemd is de groei verder gekomen en is er een embryo zichtbaar bij de echo. Het embryo heeft echter geen hartactie, dit betekent dat het niet meer leeft en meestal is het embryo ook kleiner dan de duur van de zwangerschap aangeeft.

Oorzaak

Heel veel mensen vragen zich af waarom zij een miskraam krijgen. Uiteindelijk eindigt 1 op de 10 zwangerschappen in een miskraam. Tijdens de vroege ontwikkeling van het embryo bestaat de kans op een chromosoomafwijking, waardoor het embryo niet meer kan groeien en wordt afgestoten. De oorzaak ontstaat vaak al tijdens de bevruchting. Zelden is deze afwijking erfelijk. Meestal zijn er hierdoor ook geen gevolgen voor een volgende zwangerschap. De kans op een miskraam t.g.v. een afwijking neemt met de leeftijd toe.

Afwachten of ingrijpen?

Veel vrouwen geven aan af te willen wachten totdat de miskraam spontaan optreedt of doorzet. Wij zullen met jullie bespreken hoelang jullie graag willen afwachten. Afwachten kan medisch gezien geen kwaad en heeft geen gevolgen voor een eventuele volgende zwangerschap. Mocht je op een later moment toch besluiten verwezen te willen worden naar de gynaecoloog, dan kan dit ten aller tijde.

 

Soms zijn er situaties dat een behandeling zelfs de voorkeur heeft; bijvoorbeeld bij veel of aanhoudend bloedverlies of bij pijn.

 

Emotioneel en praktisch gezien kan het voor sommige vrouwen vervelend zijn om een spontaan beloop af te wachten.

Lichamelijk kan het zwaar zijn als het bloedverlies lang aanhoudt. Dit kunnen redenen zijn om een de miskraam te behandelen met medicatie of om een curettage te laten uitvoeren. De medicatie wordt gebruikt om weeën op te wekken, zodat het zwangerschapsweefsel versneld wordt afgestoten. Bij een curettage wordt de baarmoeder via de vagina met een dun slangetje leeggezogen of met een schrapertje schoongemaakt. Deze ingreep duurt 5-10 minuten en wordt onder narcose uitgevoerd door de gynaecoloog.

 

De gynaecoloog zal de keuze en voorkeur van deze behandelmethoden altijd met jullie bespreken.

Emotioneel herstel

Veel vrouwen hebben na het verlies van hun prille zwangerschap een moeilijke tijd. Een miskraam heeft vaak meer impact dan ze vooraf kunnen bedenken. Dat geldt voor vrouwen én hun partners.

De miskraam betekent bijvoorbeeld dat je toekomst anders is dan je dacht. Dit verlies maakt plotseling een einde aan alle plannen en fantasieën over dit kind.

Misschien vraag je je af waarom het mis ging. Het kan een troost zijn om te weten dat de zwangerschap meestal vanaf het begin al niet in orde was. Dat de miskraam dus een natuurlijk en logisch gevolg was. Maar naast deze feitelijke verklaring denk je misschien dat je iets had kunnen doen of laten om de miskraam te voorkomen. Hoe invoelbaar ook, schuldgevoelens zijn niet terecht.

Ook goed om te weten: er is geen tijdspad te geven tot het verdriet over is. Ieder beleeft het anders. Ieder doet het anders. Gun jezelf wat jij nodig hebt. De tips hieronder kunnen helpen.

Wat kun je doen om je miskraam goed te verwerken?

  • Neem serieus wat je voelt. Alles mag er zijn: verdriet, gemis, schuldgevoel, ongeloof, boosheid, een gevoel van leegte. Misschien voel je ook berusting of zelfs opluchting. Dat kan. Niks is gek.

  • Praat erover. Misschien met een vriendin, met je partner, met je zus of een buurvrouw. Of met ouders die hetzelfde hebben meegemaakt. Natuurlijk ben je ook welkom bij je verloskundige.

  • Weet dat je partner het verlies hoogstwaarschijnlijk anders beleeft en anders verwerkt dan jij. Dat is normaal. Het is waardevol als jullie erover kunnen praten, met elkaar en met anderen.

  • Doe wat goed voelt voor jou. Op het moment dat het voor jou klopt. Zet een mooi beeldje in je kast. Plant een boom in je tuin. Kies een sieraad als herinnering. Schrijf je ongeboren kind een brief. Brand geregeld een kaarsje. Of doe iets heel anders, maar kies wat bij jou, bij jullie past.

  • Lees erover. Schrijf erover. Op Facebook zijn besloten groepen waar je over je ervaring kunt schrijven.

  • Vertel je levende kind(eren) erover. Er zijn bijvoorbeeld mooie prentenboeken om met jonge kinderen te lezen.

En merk je dat je energie niet terugkomt? Of dat je maar blijft piekeren? Zoek dan hulp om het verlies van je zwangerschap te verwerken. Dit is geen thema om mee aan te rommelen.

 

Zoek begeleiding die bij jou past.

Op www.miskraambegeleiding.nl vind je gratis praktische hulpmiddelen.